Της Χριστίνας Τσαμουρά
Από τότε που έμπλεξα με τα έντυπα του φαγητού, έχω αναπολήσει πολλές φορές τη γλώσσα των παιδικών κόμικς. Εκεί που ένα «σλουρπ» και ένα «μπλιαξ» αρκούσαν για να εκφράσουν τα πάντα. Ή αν όχι τα πάντα, τουλάχιστον όλα όσα ένας «γαστριγράφος» του σήμερα χρειάζεται 48-64 σελίδες το μήνα για να τα περιγράψει.
Από το πολυπληθές σόι των Ντακ μέχρι τους θρυλικούς Γαλάτες και από τον Ποπάι το ναύτη μέχρι τους Σιλβέστερ και Τουίτι, οι αγαπημένοι ήρωες των παιδικών κόμικς ποτέ δεν στάθηκαν υπεράνω διατροφικών αναγκών και γευστικών-υλιστικών απολαύσεων. Απεναντίας μάλιστα. Μέσα από τις σελίδες δεκάδων περιοδικών απόλαυσαν κατά καιρούς σνακ, επιδόρπια, junk food, παραδοσιακή μαγειρική, γαστρονομικά μενού για εκλεπτυσμένα γούστα, λουκούλλεια γεύματα, αλλά και …εξωγήινη κουζίνα, τρώγοντας και πίνοντας συχνά μέχρι σκασμού. Μπορεί να ήταν χάρτινοι, αλλά λειτουργώντας σαν πραγματικοί άνθρωποι, κάποιοι από τους χαρακτήρες αυτούς αγωνίστηκαν μέχρι το τέλος της φανταστικής ζωής τους για τον άρτον τον επιούσιον, περιστρέφοντας όλη την ουσία του βίου τους (και των πολυάριθμων ιστοριών τους) γύρω από το πώς θα εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό.
Ο καγκουρογάτος με το άδειο στομάχι
Κορυφαία μορφή του αγώνα για ένα πιάτο φαΐ, ο καγκουρογάτος-κλοσάρ Σεραφίνο, του Ιταλού Τσιαμπίνο. Από το 1969 που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τον οίκο Καμπανά μέχρι το 1992 που η φθίνουσα πορεία του οδήγησε στη διακοπή της κυκλοφορίας του, ο άνεργος, άφραγκος και άστεγος αλητάκος, σε κάθε ιστορία του σκαρφιζόταν απίστευτες πονηριές για να φάει χωρίς να πληρώσει, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του σουλατσάριζε στα άθλια σοκάκια της μεγάλης πόλης δίπλα σε σκουπίδια, λεμονόκουπες και ψαροκόκαλα, έχοντας μονίμως πάνω από το κεφάλι του το γνωστό λευκό σύννεφο με το σουβλιστό κοτόπουλο-όνειρο. Το σεραφίνικο κοτόπουλο δεν ήταν το μόνο που ταυτίστηκε σε τέτοιο βαθμό με τον ήρωα που το ορέχτηκε ώστε κάθε προσπάθεια να διαχωρίσει κανείς το χαρακτήρα από το φαγητό να ισοδυναμεί με τη ματαιότητα της προσπάθειας να διαχωρίσει κανείς τον Ραταπλάν από τη βλακεία· υπήρχαν κι άλλα καρτούν που έμειναν στην ιστορία των κόμικς ταυτισμένα ολοσχερώς με την τροφή που προτιμούσαν…
Περισσότερα στο I Cook Greek που κυκλοφορεί.
