Η φέτα είναι ο καημός μου. Κάποτε, πριν πολλά χρόνια, πριν μπουκώσει το κέντρο από ανυπόφορη κίνηση, διέσχιζα την πόλη για να πάω σε ένα μαγαζάκι στην Πατησίων, που είχε εξαιρετική φέτα. Τώρα ζούμε με τη φέτα των βιομηχανιών, οι οποίες έχουν υιοθετήσει προς όφελός τους ακόμα και το πρόγραμμα αξιολόγησης ΠΟΠ. Η φέτα, μετά από χρόνια στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, έγινε αναγνωρισμένο εθνικό προϊόν. Πού 'ν' την, όμως, έτσι όπως τη θυμόμαστε από παλιά; Ο «βεριτάμπλ» παραδοσιακός τρόπος παρασκευής τηρείται σε ελάχιστα τυροκομεία. Ένα απ' αυτά είναι το τυροκομείο «Ρούσσα» στο Αλμυρό του Βόλου και η φέτα τους ξεχωρίζει. Δεν τη «σοκάρουν» στην άλμη, αλλά την αλατίζουν σταδιακά, εντός 48 ωρών, όπως λέει η παράδοση. Η υφή της είναι κρεμώδης και συμπαγής, η επιφάνεια γυαλιστερή. Αξιοσημείωτο: μόνο το 5% της παραγωγής πουλιέται εντός Ελλάδας. Το υπόλοιπο πάει στις καλύτερες αγορές του κόσμου.
Info : Εκτός από το Βόλο τη φέτα «Ρούσσας» μπορείτε να τη βρείτε στα Α/Β και σε λίγο στο Carrefour.
