Πάω Ιόνιο
Για την πιο βαθιά και σμαραγδένια θάλασσα της χώρας. Σχεδόν αποκομμένα από την υπόλοιπη Ελλάδα αλλά πάντα με έντονη την αίσθηση της ελληνικής τους ταυτότητας, τα νησιά του Ιονίου Πελάγους προίκισαν την Ελλάδα με στοιχεία πνεύματος, λόγου, τέχνης, μουσικής και γαστρονομίας, που δεν υπήρχε πιθανότητα να αποκτήσει αλλιώς κι από αλλού
Για την κοσμοπολίτισσα Κέρκυρα, με τη ναπολιτάνικη ατμόσφαιρα της παλιάς πόλης, τους μικρούς, καταπράσινους Παξούς, την Ιθάκη του μύθου και της επιστροφής, για τη Λευκάδα, τη Ζάκυνθο, τα Κύθηρα...
Για τους τρελούς Κεφαλλονίτες, που μακάρι την τρέλα τους και την αλεγκροσύνη τους να την είχε όλη η Ελλάδα...
Για να ακούσω καμιά καντάδα και να νιώσω λες και τρύπωσα σε βιβλίο του Ξενόπουλου ή στο ημερολόγιο της γιαγιάς μου, όταν ήταν 20.
Για μια γενναία δόση Ιταλίας, μια κουζίνα που δεν συναντάς πουθενά αλλού στη χώρα, για τη γοητευτική τρέλα που πλανάται στην ατμόσφαιρα και για την πιο πράσινη θάλασσα που αντίκρισαν ποτέ τα μάτια μου...
