Απ' το Πέρα της Πόλης στο «Πέρα» στην Αιόλου

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017.

Απ' το Πέρα της Πόλης στο «Πέρα» στην Αιόλου

Ο Γιώργος Πίττας δοκίμασε πολίτικη κουζίνα στην καρδιά της Αθήνας στο οικογενειακό μαγαζί «Πέρα Café» στην Αιόλου, φωταγράφισε και αφηγείται...

ΠΗΓΗ: greekgastronomyguide.gr

Σύσσωμη η οικογένεια στήθηκε μπροστά μου. Ο κυρ-Γιώργος και η κυρά-Μαίρη, ο Μάξιμος και η Γιολάντα. Τα μάτια των γονιών σπινθίριζαν όταν μιλούσαν για την Πόλη.

Γεννήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και ήρθαν το 1981 στην Αθήνα, στα 17 της η Μαίρη και στα 21 ο Γιώργος. Από την Πόλη θυμούνται έντονα δυο εικόνες. Η μια στο σπίτι τους: η ώρα του καθημερινού φαγητού που ήταν μια γιορτή, μια τελετουργία με δεκάδες φαγητά και μεζέδες. Αυτό που γινόταν στην Αθήνα κάθε Κυριακή ή στις γιορτές γινόταν στην Πόλη καθημερινά. Η άλλη ανάμνηση της ήταν το προφιτερόλ στο Ιντζί, στο Ταξίμ, που οι ουρές των πελατών που περιμέναν ήταν τόσο μεγάλες που σταματούσανε τα τραμ!

Στην Αθήνα ο Γιώργος και η Μαίρη για είκοσι χρόνια ασχολήθηκαν με άλλες δουλειές. Το 2009 άνοιξαν το «Πέρα Café» στην Αιόλου. Πέρα το όνομα, για να τους θυμίζει τη γειτονιά τους, θέμα του οι γεύσεις των παιδικών τους χρόνων. Αλλά μόλις πριν δύο χρόνια επίλεξαν να επικεντρωθούν στις ανατολίτικες γεύσεις και στο συγκεκριμένο μενού αλλά και στυλ καταστήματος –σημειωτέον ότι η γραφίστικη δουλειά είναι εξαιρετική.

Σήμερα λοιπόν το Πέρα είναι μια όαση για όσους αγαπούν τις ανατολίτικες γεύσεις και το καλό, σπιτικό φαγητό. Η Μαίρη φτιάχνει τα αλμυρά, ο κύριος Γιώργος τα γλυκά. Τα δυο παιδιά βοηθούν τους δυο και το σερβίρισμα. Το μενού πολύ κατατοπιστικό, με αναλυτικές περιγραφές και με ωραίες φωτογραφίες πολλών λαχταριστών προτάσεων.

Μπορείς να καθίσεις και να τα απολαύσεις ή να τα πάρεις τυλιχτά και να τρέξεις στη δουλειά σου. Δεν θα πρότεινα το δεύτερο. Δεν θα θελα να τρώγω ένα λαχταριστό λαχματζούν (με κιμά μοσχαρίσιο, γιαούρτι και δυόσμο) χωρίς να βλέπω την εικόνα του, ή ένα πεϊνιρλί ( με κιμά ή σουτζούκι ή παστουρμά), προσέχοντας τους δρόμους μην τυχόν και με πατήσει κανένα αυτοκίνητο. Πέντε-δέκα λεπτά χρόνο βρε αδελφέ να το φας και να το φχαριστηθείς!

Και βέβαια να τελειώσεις τη γαστριμαργική απόλαυση με το κιουνεφέ, ξεροψημένο, με λιωμένο τυρί μέσα του, πασπαλισμένο με μπόλικο τριμμένο φιστίκι, από τα καλύτερα, λένε, κιουνεφέ της Αθήνας συνοδεία με σπιτικό αϊράνι. Και για όσους δεν είναι φίλοι των καθαρόαιμων ανατολίτικων γλυκών υπάρχει ο άλλος μύθος των καταστήματος, το απογειωτικό πολίτικο προφιτερόλ. Αυτό που θυμίζει στον Γιώργο και την Μαίρη, τα παιδικά τους χρόνια και τις ουρές στον δρόμο του Ταξίμ! Όσο για τις τιμές, εντελώς ...street food, αλλά η ποιότητα, ποιότητα!