Ξεκίνησα να μαθαίνω γερμανικά από τα τεσσεράμισι – κι αυτό δεν μου άφησε μόνο κουσούρια, όπως ισχυρίζονται οι φίλοι μου, που εντοπίζουν στον τρόπο σκέψης μου ίχνη «πρωσικού... μεγαλείου».
Υπήρξε μια εποχή που τα περιοδικά μαγειρικής δεν έβγαιναν σωρηδόν, σε σατινέ χαρτί, φορτωμένα διαφημίσεις, αναγγελίες για food seminars και φωτογραφίες ιλουστρασιόν...
...με αγγλική πουτίγκα, αυστριακό στόλεν, σκοτσέζικο ντάντι κέικ, μπισκοτάκια Νυρεμβέργης και το παραμυθένιο gingerbread house από το διάσημο παραμύθι των αδερφών Γκριμ. Ποιος είπε ότι τα μπαχαρικά είναι στενά ελληνική υπόθεση;
Οι ρίζες του ελληνικού αστικού καφενείου -που διέπρεψε για περίπου έναν αιώνα, από τα τέλη του 19ου ως τα τέλη του 20ού- θα πρέπει να αναζητηθούν στις παραδόσεις των αντίστοιχων ευρωπαϊκών cafe, κυρίως των γαλλικών, αλλά και των βιεννέζικων.
Μόνο που εγώ ζούσα για τις σουπιές με το σπανάκι, γιατί στην ηλικία των 6-7 τα υπόλοιπα δεν τα θεωρείς φαγητά και είσαι πολύ μικρός για να πλακωθείς στα ούζα...
Τότε που η Αθήνα των λαϊκών συνοικιών έτρωγε τουλούμπες απ’ το φούρνο, το μεσοαστικό κέντρο υποκλινόταν στη
σαρλότ του Delice και οι πελάτες των καφε-ζαχαροπλαστείων παράγγελναν «γκαρσόν, μια σεράνο»...
Χειμώνας θα υπήρχε και χωρίς το άρωμα της πορτοκαλόφλουδας που καίγεται αργά πάνω σε μια ξυλόσομπα μαζί με ψίχουλα ψωμιού απ’ την ποδιά της μάνας, ή του κανελογαρίφαλου που αναδίδεται απ’ τα ρακόμελα ενός επαρχιακού καφενείου με νοτισμένη τζαμαρία – το θέμα είναι εμείς τι θα θυμόμαστε απ’ αυτόν.
«Έχω έναν καφενέ στου λιμανιού την άκρη» τραγουδάει χρόνια η Ελλάδα - και δεν εννοεί βέβαια κάτι σαν του «Ζόναρς». Για το αγεφύρωτο χάσμα που μπορεί να χωρίζει ένα καφενείο από ένα άλλο καφενείο ο Ε. Παπαζαχαρίου στο βιβλίο του «Η πιάτσα» κάτι έχει να μας πει...
Γνήσιο παιδί του αμερικανικού κραχ του ’30, απέκτησε το πρώτο του αδερφάκι στη ρημαγμένη οικονομικά Ευρώπη το ’50. Μέσα σε 70 χρόνια το σούπερ μάρκετ κατάφερε να μετατραπεί από σύμβολο της κρίσης σε σύμβολο της αφθονίας – και να εξελιχθεί σε συνώνυμο ενός «βουλιμικού» πολιτισμού.
Μ' άρεσε η προσέγγιση σου Γιάννη και συμφωνώ με την Χριστίνα για τους εστιάτορες.
eirini panou, 28. Φεβρουαρίου, 2012 | Περισσότερα..
FELICIDADES desde el otro lado del Mediterraneo.
SALUDOS!
ander the table, 11. Ιανουαρίου, 2012 | Περισσότερα..
επίσης όταν εμείς κάναμε διάλειμμα για τσιγάρο εκείνος έκανε διατάσεις!
Βούλα Ακριβάκη, 07. Δεκεμβρίου, 2011 | Περισσότερα..
Αυτός ο τύπος με το αβοκάντο υπάρχει!!! Τον ξέρω!!!
Βούλα Ακριβάκη, 07. Δεκεμβρίου, 2011 | Περισσότερα..