Το γιαουρτάκι δεν ήταν πάντα συνώνυμο της δίαιτας. Στην παραδοσιακή ελληνική κουζίνα ήταν συνώνυμο της απόλαυση! Γινόταν δροσερή σάλτσα για ντολμαδάκια, συνόδευε το αρνάκι, έκανε αφράτη τη ζύμη για σπιτικά τυροπιτάκια και έδινε εκείνο το απίθανο γιαγιαδίστικο κέικ, την ξεχασμένη γιαουρτόπιτα.
Όλοι ανεξαιρέτως, φανατικά πιστεύοντες ή μη, μπαίνουμε στον πειρασμό κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής να δοκιμάσουμε την πειθαρχία και τις αντοχές μας... Για να δούμε, λοιπόν, ποιους έχουμε μαζί μας στον αγώνα.
Η πρώιμη πικράδα του, η φρέσκια ευωδιά του, ο έντονα διακριτός γευστικός χαρακτήρας του, η μικρή παραγωγή του και η …ελάχιστη παραμονή του στα ράφια, κατατάσσουν το αγουρέλαιο στο πιο «μυθικό είδος» της μεγάλης οικογένειας των ελληνικών ελαιολάδων.
Μπορεί σήμερα η κυρίαρχη διατροφική κουλτούρα στη Δύση να είναι κρεατοφαγική, αλλά εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο –και στη Δύση- για λόγους νοοτροπίας και όχι ανέχειας, δεν τρώνε κρέας ή δεν έχουν το κρέας πρώτη τους επιλογή. Μα αν δεν τρώνε κρέας, τότε τι τρώνε; Της Άρτεμης Τζίτζη
